باشد ، سنت است كه اعادهء وضو كند و مقطوعه سماعه « 1 » را در انتقاض وضو به آن ، و شيخ در استبصار بر ندب و استحباب حمل كرده است . « 2 » سى و هشتم : عروض رعاف متوضّى را ، سبب « 3 » استحباب اعاده وضو مىشود و ناقض وضو نيست و روايت « 4 » محمول بر ندب است . « 5 » سى و نهم : اگر متوضّى را قلس « 6 » يا قى عارض شود و مستكره طبع بوده باشد ، اعادهء وضو سنت است و ناقض وضو نيست و اگر چه آن مقدار باشد كه دهن را پر كند و روايت ناقضيت « 7 » محمول است بر استحباب . چهلم : اگر متوضى تخليل دندان كند و خونى بيرون آيد كه مستكره طبع باشد ، اعادهء وضو سنت است و بعضى بعد از حجامت نيز اعادهء وضو را سنت مىدانند . چهل و يكم : اگر كسى استنجاء به آب ناكرده وضو كند ، اعادهء وضو بعد از استنجاء به آب او را سنت است ، هرچند قبل از آن وضو ، استجمار كرده باشد ، و اعاده واجب نيست ، على الأصحّ . و صدوق ، ابو جعفر بابويه را - رحمه اللّه تعالى - مذهب آن است كه استنجاء به آب شرط صحت وضوست ، و وضو قبل از استنجا واجب الاعاده است ، و متمسك شده به رواياتى « 8 » كه اصح ، حمل آنهاست بر استحباب .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 269 ، ب 6 از ابواب نواقض وضوء ، ح 12 . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 269 ، ب 8 از ابواب نواقض وضوء ، ح 3 . ( 3 ) . چنين است ظاهراً و در نسخه‌ها : به سبب . ( 4 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 63 ، ب 6 از ابواب نواقض وضوء ، ح 12 . ( 5 ) . در « ص » : نذر . ( 6 ) . « قلس » غذايى است كه از معده خارج و به دهان مىرسد . ( 7 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 63 ، ب 6 از ابواب نواقض وضوء ، ح 12 . ( 8 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 317 ، ب 10 از ابواب احكام الخلوة ، ح 1 .